Osteopathie

Het woord osteopathie is afgeleid van de Griekse woorden ‘osteon’ (bot of been) en ‘pathos’ (lijden).
Osteopathie is een manuele therapie die gekenmerkt wordt door een holistische visie. Osteopathie legt zich toe op het herstellen van een verstoord evenwicht binnen het lichaam.

Dit verstoorde evenwicht kan zich uiten in klachten zoals rug-, nek- en hoofdpijn of spijsverteringsproblemen. Met behulp van manuele technieken worden bewegingsbeperkingen opgespoord. Men gaat op zoek naar de oorzaak van de klacht en behandelt deze. De oorzaak van de klacht bevindt zich niet altijd op de plaats waar de klacht of pijn tot uiting komt en kan zowel structureel, chemisch, emotioneel als energetisch van aard zijn.

  • Structureel: Bewegingsbeperkingen ter hoogte van de beenderen, spieren, gewrichten, organen, bloedvaten, zenuwen en het cranio-sacrale systeem (schedel en heiligbeen/staartbeen) worden hierin behandeld.
  • Chemisch: Hier wordt er gezocht naar een evenwicht in de stofwisseling aan de hand van voedingscorrecties, aanpassing van de leefgewoontes, drainagetechnieken, voedingssuppletie…
  • Emotioneel: Iedereen zet bewust of onbewust emoties vast die ons functioneren kunnen verstoren. Zachte technieken helpen bij het loslaten van deze emoties.
  • Energetisch: Energie moet vrij kunnen stromen in het lichaam. Het is dus belangrijk dat energetische blokkades vrijgemaakt worden.

Deze vier gebieden zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en beïnvloeden elkaar voortdurend. Een probleem in één gebied kan zich uiten in klachten op een ander gebied. Daarom gaat de osteopaat op zoek naar de oorzaak van de klachten in plaats van de symptomen te behandelen. Hierbij behandelt de osteopaat dus niet de ‘ziekte’ op zich, maar stimuleert de natuurlijke genezingsprocessen van het lichaam, het autoregulerend mechanisme. Er wordt een aanzet gegeven zodat het lichaam zichzelf kan corrigeren.